Hoe euforisch we maandag waren dat er internet was op onze hotelkamer, zo erg baalden we ervan dat we dinsdag geen verbinding meer konden maken. Maar nee, we waren niet verslaafd. Na een korte analyse die we vaak herhaalden: we hadden ons er gewoon op ingesteld en als je je ergens op instelt dan is het uitermate vervelend als dat opeens niet werkt. Goed, niet verslaafd dus. Maar daarom wel een verlaat Parijs-verslag van de rest van ons avontuur.

Dinsdag…
… begonnen we onze dag met een ontbijtje van croissantjes, verse jus en koffie.
…namen we de metro naar de Arc de Triomphe.
…liepen we over de Champs-Élysées (winkel in winkel uit).
…verlekkerden ons aan macarons bij La Durée.
…vergaapten we ons in de mega-Sephora.
…kochten we cadeautjes voor het vriendje (Joàn) en voor onszelf (ik).
…werden we verliefd op jasjes en jurkjes bij de Zara.
…lunchten we in een parkje.
…belandden we uitgeput bij MacDonalds voor ons diner.
…kochten we macarons bij diezelfde fastfoodketen.
…keken we ‘Haar naam was Sarah’ op onze hotelkamer.
…vielen we onder de indruk van de film lekker vroeg in slaap.
Woensdag vereerden we Galeries Lafayette (een megawarenhuis) met een bezoekje. Wederom vergaapten we ons aan al het moois. We lunchten met cola & een heerlijke salade bij een Italiaans restaurant. Logisch, want we waren in Frankrijk. We vervolgden onze shoppingtrip met een bezoekje aan een ander megawarenhuis: Printemps. Vergeleken met Lafayette viel dit wat tegen en waren we snel uitgekeken. Uitgeput belandden we wederom bij de MacDonalds, voor onze, op dat moment, drie belangrijkste levensbehoeften: internet (nee, we zijn niet verslaafd!), cola en chocola(demuffins).

Parijs kun je uiteraard niet verlaten zonder de Eiffeltoren, de Seine en het Louvre te hebben gezien. Donderdag was onze toeristendag. Onze Birkenstocks hebben overuren gedraaid deze dag. We kochten brood, druiven en Boursin op het metrostation en liepen richting de Seine. Zochten een plekje waar we heerlijk van het zonnetje en de voorbijlopende toeristen genoten. We liepen verder langs de Seine richting het Louvre, waar we uiteindelijk helemaal omheen liepen richting de Eiffeltoren. Dat bleek nog een eind weg en onze voeten, knieën en ruggen kregen het zwaar. Na een korte pauze met uitzicht op de verkeerschaos in hartje Parijs namen we de metro richting het 317 meter hoge ijzeren bouwwerk. We hebben de toren niet beklommen vanwege de grote hoeveelheid toeristen die onder aan de toren stond te wachten om naar boven te gaan. Na nog wat souvenirs te hebben gekocht namen we de metro terug naar het Italiaanse restaurant bij Lafayette om ons te storten op een heerlijke pasta (zij) en een pizza (ik). We arriveerden die avond laat in het hotel en pakten alvast onze koffers in, de volgende ochtend ging de wekker om 6 uur. We moesten om 8 uur inchecken voor de bus die ons om 9 uur weer terug zou vervoeren naar Les Pays Bas.

Na een lange, vermoeiende en stijve busrit richting Utrecht namen we de trein naar Zwolle, waar we eraan moesten wennen dat we niet meer ongegeneerd konden praten over alle mensen om ons heen, maar waar we genoten van het feit dat we weer konden internetten (neehee, niet verslaafd!).

Bonjour vanuit de stad van de liefde! Allereerst: hoera voor wi-fi op de hotelkamer! Na een lange & vermoeiende (last-minute geboekte) busreis kwamen Joàn & ik vandaag rond half 5 aan in Parijs. Nadat we het metronetwerk grondig hadden onderzocht kwamen we op het metrostation “Dat op slechts een steenworp afstand van het hotel ligt” aan. Ja, in welke kant we die steen moesten gooien, dat wisten we natuurlijk niet. “Nee, het staat niet op de kaart!” aldus Joàn. Hulptroepen van thuis werden ingeschakeld, maar na nog een blik op de kaart geworpen te hebben bleek de gezochte Boulevard er wel op te staan. In ons práchtige hotelletje (de muren zijn groen, de deuren rood en blauw en de sprei van ons bedje paars, maar het uitzicht heeft wel wat) hebben we ons opgedoft om de wijk rondom ons hotel te verkennen. Dat opdoffen hadden we beter niet kunnen doen: blonde meisjes zijn blijkbaar zeldzaam in deze stad. Na onze wandeling hadden we nog steeds geen eetgelegenheid gevonden waar we onze rommelde buiken konden vullen. We besloten terug te lopen naar het hotel en hebben onder het genot van een flesje cola een heerlijke pizza verorberd bij de buurman van het hotel. Momenteel chillen we op het bed, lakken we onze nagels & zoeken we uit welke metro we morgen nemen naar la grande centre ville in onze beste vriend deze vakantie: de reisgids. Daarna: op tijd slapen zodat we morgen fris en fruitig aan het petit déjeuner kunnen verschijnen.